Yeni mezun bir öğretmen devlet okulunda tahtaya İngilizce ‘Eğer çok zengin olsaydım anneme … alırdım” cümlesini yazar ve boşluğun doldurulmasını ister... İşte devamı... (Eğitimcilere selam olsun).

Öğretmene ders veren öğrencinin hayat hikayesi...

“2000 yılının aralık ayıydı. Üniversiteden yeni mezun olmuştum. Bir devlet okulunda heyecanla derslere giriyordum. Sınıflardan birinde, şartlı cümleleri anlatırken tahtaya İngilizce bir cümle yazdım.

Evet çocuklar, tahtada ‘Eğer çok zengin olsaydım anneme … alırdım’ yazıyor. Cümledeki boşluğu, hayal gücünüzü de kullanarak doldurun. Anlaşıldı mı? dedim.

 

Son kağıtta yazanlar

Anlaşılmış olmalı ki herkes sessiz bir şekilde dağıttığım küçük kağıtları aldı ve gözlerini tavana dikip düşünmeye başladı. Beş dakika sonra sınıfı dolaşıp kağıtları topladım ve tek tek okudum. Uzay gemisi, Ferrari, Miami’de yazlık, Maldivler’de ada… Ben okuyorum, sınıf gülüyordu. Son kağıdı içimden okudum.

“If I were rich, I would buy flowers for my mom.”
Cümlenin sahibi, o sene sınıfa yeni gelen çelimsiz, içine kapanık bir çocuktu.

‘Aramızda çok duygusal bir arkadaşımız var!’ dedim.
Selim, kalk bakalım. Ne yazdığını arkadaşlarına söyleyebilir misin?
Selim ‘Çiçek alırım, yazdım öğretmenim’ dedi.

Sınıfta hafif bir kahkaha koptu. ‘Ben çok zengin olduğunuzu düşünün, hayal gücünüzü kullanın demiştim. Buna rağmen çiçek alırım yazdığına göre önemli bir sebebin olmalı’ dedim.
Bir süre sessizce bekledi, sonra ayağa kalkıp ‘Aklıma başka bir şey gelmedi öğretmenim’ dedi usulca.

Yüzünde Mona Lisa tablosunu andıran gülmekle ağlamak arası garip bir ifade vardı.
Sertçe ‘Oğlum, dalga mı geçiyorsun? Aklınıza bir şey gelmesi için illa not mu vermemiz gerekiyor?” dedim.
Hiç cevap vermedi. Kağıtları geri dağıttım. Sınıf, çalan zille birlikte kovanı kurcalanmış arı sürüsü gibi bahçeye aktı. Dışarıda ince bir yağmur yağıyordu.

 

Babası beni bekliyor

Ertesi sabah okula geldiğimde Selim’in babasını lobide beni beklerken buldum. Önündeki sehpada bir gün önce sınıfta dağıttığım buruşuk kağıt parçası duruyordu. Oturup biraz konuştuk. Kısa bir görüşmeden sonra ayrıldı.

Zorlukla zümre odasına doğru yürüdüm. Başım dönüyordu. Hıçkırığa benzer garip bir şey diyaframdan gırtlağıma kadar tırmanmış, patlamaya hazır bekliyordu.

2000 yılının aralık ayıydı ve ben, kağıttaki küçük boşluğu çiçekle dolduran Selim’in, hayatındaki en büyük boşluğu da çiçekle doldurmaya çalıştığını öğrendim. Üç ay önce bir trafik kazasında annesini kaybettiğini ve o günden beri, babasıyla, hiç aksatmadan her cuma günü annesinin mezarını ziyaret edip mezarlığa çiçek diktiklerini…

Önceki gece babası duymasın diye yüzünü yastığa gömerek sabaha kadar hıçkırdığını…

Ve üniversiteden alınan diplomayla öğretmen olunamayacağını…

Hepsini, hayatımın o en serin aralık sabahında öğrendim.”

İYİ DERSLER!

SONUÇ: Öğretmenlik sabah gidip öğlen geldiğin, cumartesi, pazar, sömestır ve yazın tatil yaptığın bir meslek değildir. Öğretmenlik anne olmaktır. Baba olmaktır. Abi olmaktır... Kısacası insan olmaktır.

Kaynak: http://www.sanalsosyal.com/bir-ogretmenin-aglatan-hatasi/

Bi'SORU DAHA?

Tayfur Sökmen kimdir?

Tayfur Sökmen nereli? Tayfur Sökmen'in eğitim hayatı nasıldır? Tayfur Sökmen Kurtuluş Savaşı sırasında nasıl bir mücadele vermiştir? Tayfur...

Ben ve Bizi doğayla anlatan Şaman felsefesi nasıldır?

Doğayı, canlıları ve ekosistemi anlatan kısa ama özlü bir anlatım... Şamanların “Her şeyin birbiri için yaşadığı özetini çıkaran” ben ve bizi...

Türkiye'de ortalama bir insan ömrü ne kadardır?

İnsan ömrü, yaşadığı bölgelere, fiziki ve coğrafi şartlara göre farklılıklar gösterir. Tabii ki burada ülkelerin gelişmişlik düzeyi de önemli bir...

Aziz Sancar kimdir?

Türkiye’nin adını yeni duyduğu, Aziz Sancar kimdir? Aziz Sancar'ın kısaca hayatı ve Nobel Ödülü'ne giden başarı hikayesi nasıldır? Aziz Sancar'ın...