İşini çocuklarından sakladı... Onların okuması için çok büyük fedakarlıklar yaptı. Kızının üniversiteye giriş parasını son gün ayarlayamadı. İşte Bangladeşli İdris'in hikayesi...

Emekçi bir insan! İşinde gücünde ve tek derdi çocuklarının okuması... İşte ibretlik müthiş bir hayat hikayesi...

 
"Çocuklarıma işimin ne olduğunu asla söylemedim. Benim yüzümden utanç duymalarını hiç istemedim. 
En küçük kızım bana ne yaptığımı sorduğunda, tereddütsüz bir şekilde ona emekçi olduğumu söylerdim. 
İşten eve dönmeden önce, kamu tuvaletinde banyo yapardım. 
Eskiden yaptığım işten hiç ipucu bulamamışlardı. 
 
Kızlarımı okula göndermek, onları eğitmek istedim. 
İnsanların önünde onurlu durmalarını istedim. 
Herkesin bana baktığı gibi, kimsenin onlara bakmasını asla istememiştim. 
İnsanlar hep beni küçük düşürdü. 
Kazancımın her kuruşunu kızlarımın eğitimi için yatırdım. Asla yeni bir gömlek satın almadım. O parayı onlara kitap almak için kullandım. O saygıyı, hep benim için kazanmalarını istedim.
Ben temizlikçiyim.

İş arkadaşlarının jesti

Kızımın üniversiteye kabulünün son tarihinden önceki gün kabul ücretlerini alamadım. O gün çalışamadım. Çöpün yanında oturuyordum, gözyaşlarımı saklamaya çalışıyordum. Bütün iş arkadaşlarım bana bakıyordu ama kimse konuşmaya başlamadı. Başarısız olmuştum, kırılmıştım ve eve döndüğümde bana giriş ücreti soracak kızıma ne söyleyeceğimi bilmiyordum. 
 
Ben fakirim. Fakir biriyle iyi bir şey olamazdı, buna inanıyordum. İş bittikten sonra bütün iş arkadaşlarım bana yanaştılar, yanıma oturup onları kardeş olarak görüp görmediğimi sordular. Cevap vermeden önce, bir günlük gelirlerini elime teslim ettiler. Herkesi reddettiğimde, 'Gerekirse açlıktan ölürüz, kızımız koleje gitmek zorunda' diyerek karşı çıktılar. Onlara cevap veremedim. 
O gün duş almadım ama eve daha temiz bir şekilde gittim. 

Vefalı kızın jesti

Kızım çok yakında üniversitesini bitirecek. Üçü artık çalışmama izin vermiyor. Yarı-zamanlı bir işi var ve üçü de eğitim görüyor. 
Çoğu zaman beni eski çalışma yerime götürüp arkadaşlarıma ve bana yemek yedirir. 
Arkadaşlarım gülüp neden sık sık bize yemek yedirdiğini sorduklarında kızım, 'Hepiniz o gün benim için aç kaldınız. Bu şekilde bugünkü yerime gelebildim. Hepinizi, her gün besleyebilmek için Allah’a dua ettim' dedi. 
Şimdi kendimi yoksul bir adam gibi hissetmiyorum. 
Böyle çocuğu olan kimse, nasıl fakir olabilir."
 
(Kaynak: Hasarlı İnsanlar Tamirhanesi)

Bi'SORU DAHA?

Kanuni ile karıncanın hikayesi nasıldır?

Kanuni Sultan Süleyman, saraydaki bir ağaca karıncaların zarar verdiğini görür ve çözüm aramaya başlar... İşte Kanuni ile karıncanın hikayesi...

Prof. Dr. Cemil Taşçıoğlu’nun duygulandıran hikayesi nasıldır?

Koronavirüs sebebiyle hayatını kaybeden İstanbul Çapa Tıp Fakültesi Dahiliye bölümü öğretim üyesi Prof. Dr. Cemil Taşçıoğlu’nun duygulandıran...

Dostluk ipliğini koparan terzinin başına neler gelmiştir?

Gece gündüz çalışan ama para kazanamayan iflas eden genç terzinin hikayesi nasıldır? Parkta yatan terzinin şansı ve büyük pişmanlığı ne olur?

Adalet Hanım'ın ağlatan hikayesi nasıldır?

Sabah erken kalktı; taksi çağırdı, önce Anıtkabir'e ardından üç yere daha uğradı ve ardından mezarlık ziyareti yaptı. İşte Cumhuriyet tarihinin...

Püf noktası sözünün hikayesi nasıldır?

Çırak, kalfalığı sonrası usta olmadan dükkan açar… Ancak yaptığı her işte sıkıntılar çıkmaya başlar… Ustasına gider ve işin "püf noktasını” öğrenir…

Picasso’nun kırk yıl artı beş dakika hikayesi nasıldır?

20. yüzyıl sanatının önemli isimlerinden ünlü ressam Pablo Picasso’nun “40 artı 5 dakika” sözü çok meşhurdur...

Doktor kaçan delileri hastaneye nasıl geri getirmiştir?

Elazığ’da yaşanan doktorun zekasını, empati gücünü ortaya koyan ve düşündüren bir olay… Doktor kaçan delileri hastaneye nasıl geri getirmiştir?

Hannah ve Michael'in aşk hikayesi nasıl sonuçlanmıştır?

Bir cüzdan ve içinden çıkan bir mektup. Hannah ile Michael'in çocukluk aşkları, cüzdanı bulan kişinin araştırması ve sonrası...