Çocuğunu körler okuluna götüren gözleri görmeyen bir annenin yolda başına gelenler... Yürekleri burkan ama bir o kadar da düşündüren bir hikaye...

Yaşanmış gerçek bir hikaye...
Yıl 2019.
İstanbul Kozyatağı tarafı...

 

Babanın iç sızlaması

Bir baba kızını anaokuluna bırakır ve okulun yakınlarında zaman geçirecek bir yer arar.
Tam o sırada, yolun karşı tarafında erkek çocuğunun elinden tutmuş giden bir kadının dokunaklı sitemi, sesi duyulur.
- Bu ağaçları neden budamazlar? İnsanın gözüne geliyor. (Kaldırımların kenarındaki bahçelerden sarkan dallar)
O da ne!
Kadın ama (gözleri görmüyor ama gönül gözü açık) ve çocuğu da öyle. Büyük oranda hemen ilerideki körler okuluna çocuğunu götürüyor.
Anne ve çocuğunu gören babada bir iç sızlaması. Hemen yardım etmek ister ama kadın kararlı bir şekilde ilerlemektedir.

 

Kaldırıma park edilen araç

Kadın kaldırımdan yürümesine rağmen gözüne gelen ağaçlar sebebiyle zorluk çekse de yolun ortasına doğru kendini atar.
Sonra tekrar kaldırıma yönelir.
Ve bu kez doğa değil insan (!) ona engel olur.
Kaldırıma sıfır park etmiş bir otomobil.
Çocuğunun elinden tutan kadın arabanın sağına soluna değneğiyle bakar. Kendine yol arar.
Bunları izleyen baba yardım etmek isterken kadın kendini yolun ortasına atarak ilerler ve yeniden yolunu bulup gider.

SORU BASİT: Kim engelli?

NOT: Fiziği anlamda engelsiz gibi görünen bizler gönül gözü açık ve her şeye rağmen hayata pozitif bakabilen sizlerden ne kadar özür dilesek azdır.