Eğlence ortamlarında hepimizin sözlerini mırıldandığı eşlik ettiği bir parçadır “Ada sahillerinde bekliyorum” türküsü... Hikayesini biliyor muyuz?

Sözlerini tam olmasa da biliriz ama hikayesi konusunda çok azımızın bilgisi vardır. O güzel ama sonu hüzünlü biten bir aşk hikayesidir... İstanbul Türküsüdür. Söz ve müziği anonimdir... Geçelim hikayesine...

Kahramanlarımız Suat Bey ve Şadiye Hanım...
Şadiye zengin bir konağın kızı... Suat ise fakir bir genç...
İkili adada karşılaşır, tanışır ve aşık olurlar.
Şadiye’nin babası bu sevdaya karşıdır.
Kış gelir Şadiye ve ailesi adadan ayrılır.
Genç Suat orada kalır ve sahilde Şadiye’yi bekler.
İki sevdalı arasında mektuplaşmalar olur.
İşte fırtınalı bir günde Suat kendini denizin azgın sularına bırakır.
Fırtına nedeniyle gelmeyen mektup bir gün sonra gelir. Şadiye mektupta “Suat, babamı nihayet izdivacımıza ikna ettim, gelip beni ailemden isteyebilirsiniz” yazar. İşte bu hüzünlü aşkın türküsü...

ADA SAHİLLERİNDE BEKLİYORUM

Ada sahillerinde bekliyorum
Her zaman yollarını gözlüyorum
Yârim seni seviyor istiyorum
Beni şâd et Şadiye’m başın için

Her zaman sen yalancı ben kani
Her zaman orta yerde bir mani
Her zaman sen uzakta ben müştak
Her telakkide bir hayalin yar

Adalar'dan Moda'lara geçilir
Yâr elinden zehir olsa içilir
Bu dünyada başa gelen çekilir
Beni şâd et Şadiye’m başın için

Nerede o mis gibi leylaklar
Sararıp solmak üzre yapraklar
Bana mesken olunca topraklar
Beni şâd et Şadiye’m başın için.

 
Bİ'HİKAYE DAHA?

Atatürk’e Kazan Köyü’nde ayran verdi, sohbete girdi… Atatürk’ün ismini not aldırdığı bu köylü kadın tarihe geçti… İşte Satı Kadın'ın duygulandıran hikayesi...