E10ba4da4055a2aa10f1e5178aaca4c3 W680 H440 Cp

Her yörenin ve bölgenin kendine özgü konuşma tarzı, şivesi ve kelimeleri vardır... Osmaniye ve çevresindeki illerde, ilçelerde (Özellikle Düziçi) kullanılan bazı kelimelerin anlamları şöyle:

Ağlenmek: Oyalanmak
Bagzerce: İdare eder
Berg: Sert
Bıldır: Geçen yıl
Ceflin: Tavuğun küçük hali
Cıncık: Cam
Cülük: Civciv
Çimmek: Yıkanmak
Çitil: Yoğurt kabı
Dane: Bak
Deştiye: Susuz tarla
Dinelmek: Ayakta durmak
Dulda: Kuytu yer
Döller: Erkekler
Evermek: Evlendirmek
Evreaç: Yufka ekmeği pişirme aleti
Gallep: Güvercin
Gırana: Yanına
Gurg: Kuluçkaya yatan tavuk
Guzlacı: Hamile
Hakına: 4'te 1 oranında başkasına verilen keçi veya hayvanlar
Helke: Kova
Heyle: Nasıl
Hıta: Acur
Horanta: Aile
Küncü: Susam
Köynek: Don
Mavra: Yalan yanlış söz
Mılkıç: Fazla olgunlaşmış meyve
Mintan: Gömlek
Tosba: Kaplumbağa
Teşt: Çamaşır leheni
Ötanner: Geçen günler
Yel: Rüzgar
Yeyni: Hafif
Yörep: Eğrilik
Zibil: İnek dışkısı

YENİ SORULANLAR
DAHA FAZLA SORU

Girip çıkanın belirsizliğini vurgulamak adına kullanılan ve hemen hemen herkesin bir şekilde duyduğu azarlama sözüdür “Burası Dingo’nun Ahırı mı?” Kim bu Dingo ve nerede ahırı?

Kentsel yaşamın bunalttığı insanların hayalini kurduğu, doğal hayatı ve tarımı tercih eden kişi Masanobu Fukuoka...